Cristiana Caserta / latino / Orazio
Ricercatrice indipendente
Orazio, Odi, I,1
Cristiana Caserta / latino / Orazio
- Created on 2019-01-01 15:07:43
- Modified on 2024-03-14 08:16:45
- Translated by Cristiana Caserta
- Aligned by Cristiana Caserta
Latin
italiano
http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus:text:1999.02.0024
Maecenas atavis edite regibus ,
o et praesidium et dulce decus meum :
sunt quos curriculo pulverem Olympicum
collegisse iuvat metaque fervidis
evitata rotis palmaque nobilis .
terrarum dominos evehit ad deos
hunc , si mobilium turba Quiritium
certat tergeminis tollere honoribus ,
illum , si proprio condidit horreo
quidquid de Libycis verritur areis .
gaudentem patrios findere sarculo
agros Attalicis condicionibus
numquam demoveas , ut trabe Cypria
Myrtoum pavidus nauta secet mare .
luctantem Icariis fluctibus Africum
mercator metuens otium et oppidi
laudat rura sui ; mox reficit rates
quassas indocilis pauperiem pati .
est qui nec veteris pocula Massici
nec partem solido demere de die
spernit nunc viridi membra sub arbuto
stratus , nunc ad aquae lene caput sacrae .
multos castra iuvant et lituo tubae
permixtus sonitus bellaque matribus
detestata . manet sub Iove frigido
venator tenerae coniugis inmemor ,
seu visa est catulis cerva fidelibus
seu rupit teretes Marsus aper plagas .
me doctarum hederae praemia frontium
dis miscent superis , me gelidum nemus
Nympharumque leves cum Satyris chori
secernunt populo , si neque tibias
Euterpe cohibet nec Polyhymnia
Lesboum refugit tendere barbiton .
quodsi me lyricis vatibus inseres ,
sublimi feriam sidera vertice .
o et praesidium et dulce decus meum :
sunt quos curriculo pulverem Olympicum
collegisse iuvat metaque fervidis
evitata rotis palmaque nobilis .
terrarum dominos evehit ad deos
hunc , si mobilium turba Quiritium
certat tergeminis tollere honoribus ,
illum , si proprio condidit horreo
quidquid de Libycis verritur areis .
gaudentem patrios findere sarculo
agros Attalicis condicionibus
numquam demoveas , ut trabe Cypria
Myrtoum pavidus nauta secet mare .
luctantem Icariis fluctibus Africum
mercator metuens otium et oppidi
laudat rura sui ; mox reficit rates
quassas indocilis pauperiem pati .
est qui nec veteris pocula Massici
nec partem solido demere de die
spernit nunc viridi membra sub arbuto
stratus , nunc ad aquae lene caput sacrae .
multos castra iuvant et lituo tubae
permixtus sonitus bellaque matribus
detestata . manet sub Iove frigido
venator tenerae coniugis inmemor ,
seu visa est catulis cerva fidelibus
seu rupit teretes Marsus aper plagas .
me doctarum hederae praemia frontium
dis miscent superis , me gelidum nemus
Nympharumque leves cum Satyris chori
secernunt populo , si neque tibias
Euterpe cohibet nec Polyhymnia
Lesboum refugit tendere barbiton .
quodsi me lyricis vatibus inseres ,
sublimi feriam sidera vertice .
Mecenate
,
disceso
da
avi
regali
,
o tu che sei il mio presidio e la mia dolce gloria ,
vi sono alcuni a cui la polvere olimpica
piace aver sollevato col cocchio e la meta
scansata con le ruote infuocate e la nobile palma
li innalza agli dèi signori delle terre ;
a costui , se la folla dei mutevoli Quiriti
gareggia nell’innalzarlo con i triplici onori ;
quell’altro se nel proprio granaio accumula
tutto ciò che si raccoglie nelle aie libiche .
Colui che gode di arare i campi paterni
col sarchiello , giammai potresti smuoverlo ,
nemmeno a condizioni attaliche , per fendere
il mare Mirtoo su nave cipria , pavido marinaio .
Il mercante , temendol’Africo in lotta con i flutti icarii
loda l’ozio e i campi della sua città ; da poco ha risanato
le navi squassate , incapace di sopportare la povertà .
E vi è chi non disprezza di togliere una parte del giorno di lavoro con una coppa di Massico invecchiato ,
con le menbra distese ora sotto un verde arbusto ,
ora sotto una fonte di acqua sacra dal lieve mormorio .
A molti piacciono gli accampamenti e il suono
della tromba misto a quello del lituo ,
e le guerre detestate dalle madri .
Resta sotto il freddo cielo
il cacciatore dimentico della giovane moglie ,
sia che una cerva sia stata avvistata dai cani fedeli ,
sia che un cinghiale marsicano abbia rotto le reti intrecciate .
Me l’edera premio delle fronti dotte mescola
Agli dei superi , me il freddo bosco
e le lievi danze delle Ninfe cori con i Satiri
separano dal popolo , se Euterpe non costringe al silenzio le tibie , e Polimnia non si rifiuta di tendere il barbiton lesbio .
E se mi inserirai fra i poeti lirici
ferirò con l’alto capo le stelle .
o tu che sei il mio presidio e la mia dolce gloria ,
vi sono alcuni a cui la polvere olimpica
piace aver sollevato col cocchio e la meta
scansata con le ruote infuocate e la nobile palma
li innalza agli dèi signori delle terre ;
a costui , se la folla dei mutevoli Quiriti
gareggia nell’innalzarlo con i triplici onori ;
quell’altro se nel proprio granaio accumula
tutto ciò che si raccoglie nelle aie libiche .
Colui che gode di arare i campi paterni
col sarchiello , giammai potresti smuoverlo ,
nemmeno a condizioni attaliche , per fendere
il mare Mirtoo su nave cipria , pavido marinaio .
Il mercante , temendol’Africo in lotta con i flutti icarii
loda l’ozio e i campi della sua città ; da poco ha risanato
le navi squassate , incapace di sopportare la povertà .
E vi è chi non disprezza di togliere una parte del giorno di lavoro con una coppa di Massico invecchiato ,
con le menbra distese ora sotto un verde arbusto ,
ora sotto una fonte di acqua sacra dal lieve mormorio .
A molti piacciono gli accampamenti e il suono
della tromba misto a quello del lituo ,
e le guerre detestate dalle madri .
Resta sotto il freddo cielo
il cacciatore dimentico della giovane moglie ,
sia che una cerva sia stata avvistata dai cani fedeli ,
sia che un cinghiale marsicano abbia rotto le reti intrecciate .
Me l’edera premio delle fronti dotte mescola
Agli dei superi , me il freddo bosco
e le lievi danze delle Ninfe cori con i Satiri
separano dal popolo , se Euterpe non costringe al silenzio le tibie , e Polimnia non si rifiuta di tendere il barbiton lesbio .
E se mi inserirai fra i poeti lirici
ferirò con l’alto capo le stelle .
Orazio I,IX; Alceo fr. 338
Cristiana Caserta / latino / Orazio
- Created on 2019-01-05 10:13:50
- Modified on 2024-03-14 08:16:23
- Aligned by Cristiana Caserta
Latin
Ἑλληνική Transliterate
http://www.poesialatina.it/_ns/Greek/testi/Alcaeus/Fragmenta.html
Vides ut alta stet nive candidum
Soracte nec iam sustineant onus
silvae laborantes geluque
flumina constiterint acuto .
Dissolve frigus ligna super foco
large reponens atque benignius
deprome quadrimum Sabina
o Thaliarche , merum diota .
Permitte divis cetera , qui simul
stravere ventos aequore fervido
deproeliantes , nec cupressi
nec veteres agitantur orni .
Quid sit futurum cras , fuge quaerere et ,
quem Fors dierum cumque dabit , lucro
adpone nec dulces amores
sperne , puer , neque tu choreas ,
donec virenti canities abest
morosa . Nunc et campus et areae
lenesque sub noctem susurri
Soracte nec iam sustineant onus
silvae laborantes geluque
flumina constiterint acuto .
Dissolve frigus ligna super foco
large reponens atque benignius
deprome quadrimum Sabina
o Thaliarche , merum diota .
Permitte divis cetera , qui simul
stravere ventos aequore fervido
deproeliantes , nec cupressi
nec veteres agitantur orni .
Quid sit futurum cras , fuge quaerere et ,
quem Fors dierum cumque dabit , lucro
adpone nec dulces amores
sperne , puer , neque tu choreas ,
donec virenti canities abest
morosa . Nunc et campus et areae
lenesque sub noctem susurri
Orazio, carpe diem
Cristiana Caserta / latino / Orazio
- Created on 2023-05-04 14:08:08
- Modified on 2024-03-14 08:14:57
- Translated by G. Frappa
- Aligned by Cristiana Caserta
Ἑλληνική Transliterate
Ἑλληνική Transliterate
Orazio, Carpe diem
Tu ne quaesieris , scire nefas , quem mihi , quem tibi
finem di dederint , Leuconoe , nec Babylonios
temptaris numeros . Ut melius , quidquid erit , pati !
Seu pluris hiemes seu tribuit Iuppiter ultimam ,
5quae nunc oppositis debilitat pumicibus mare
Tyrrhenum , sapias : vina liques et spatio brevi
spem longam reseces . Dum loquimur , fugerit invida
aetas : carpe diem , quam minimum credula postero .
finem di dederint , Leuconoe , nec Babylonios
temptaris numeros . Ut melius , quidquid erit , pati !
Seu pluris hiemes seu tribuit Iuppiter ultimam ,
5quae nunc oppositis debilitat pumicibus mare
Tyrrhenum , sapias : vina liques et spatio brevi
spem longam reseces . Dum loquimur , fugerit invida
aetas : carpe diem , quam minimum credula postero .
Tu
non
chiedere
,
è
vietato
sapere
,
quale
fine
a
me
,
quale
a
te
gli dei abbiano assegnato , o Leuconoe , e non consultare
la cabala babilonese . Quanto ( è ) meglio , qualsiasi cosa sarà , accettarla !
Sia che Giove abbia assegnato più inverni , sia che abbia assegnato come ultimo
quello che ora sfianca con le scogliere di pomice che gli si oppongono il mare
Tirreno , sii saggia : filtra il vino e ad una breve scadenza
limita la lunga speranza . Mentre parliamo sarà fuggito , inesorabile ,
il tempo : cogli il giorno , il meno possibile fiduciosa in quello successivo .
gli dei abbiano assegnato , o Leuconoe , e non consultare
la cabala babilonese . Quanto ( è ) meglio , qualsiasi cosa sarà , accettarla !
Sia che Giove abbia assegnato più inverni , sia che abbia assegnato come ultimo
quello che ora sfianca con le scogliere di pomice che gli si oppongono il mare
Tirreno , sii saggia : filtra il vino e ad una breve scadenza
limita la lunga speranza . Mentre parliamo sarà fuggito , inesorabile ,
il tempo : cogli il giorno , il meno possibile fiduciosa in quello successivo .
Orazio, IV 7
Cristiana Caserta / latino / Orazio
- Created on 2024-03-14 08:11:36
- Modified on 2024-03-14 08:14:41
- Translated by G. Frappa
- Aligned by Cristiana Caserta
Latin
italiano
7 .
Diffugere nives , redeunt iam gramina campis
arboribusque comae ;
mutat terra vices et decrescentia ripas
flumina praetereunt ;
5 Gratia cum Nymphis geminisque sororibus audet
ducere nuda choros :
immortalia ne speres , monet annus et almum
quae rapit hora diem .
Frigora mitescunt Zephyris , ver proterit aestas ,
10 interitura simul
pomifer autumnus fruges effuderit , et mox
bruma recurrit iners .
Damna tamen celeres reparant caelestia lunae :
nos , ubi decidimus
15 quo pius Aeneas , quo Tullus dives et Ancus ,
pulvis et umbra sumus .
Quis scit an adiciant hodiernae crastina summae
tempora di superi ?
Cuncta manus avidas fugient heredis , amico
20 quae dederis animo .
Cum semel occideris et de te splendida Minos
fecerit arbitria ,
non , Torquate , genus , non te facundia , non te
restituet pietas ;
25 infernis neque enim tenebris Diana pudicum
liberat Hippolytum
nec Lethaea valet Theseus abrumpere caro
vincula Pirithoo .
Diffugere nives , redeunt iam gramina campis
arboribusque comae ;
mutat terra vices et decrescentia ripas
flumina praetereunt ;
5 Gratia cum Nymphis geminisque sororibus audet
ducere nuda choros :
immortalia ne speres , monet annus et almum
quae rapit hora diem .
Frigora mitescunt Zephyris , ver proterit aestas ,
10 interitura simul
pomifer autumnus fruges effuderit , et mox
bruma recurrit iners .
Damna tamen celeres reparant caelestia lunae :
nos , ubi decidimus
15 quo pius Aeneas , quo Tullus dives et Ancus ,
pulvis et umbra sumus .
Quis scit an adiciant hodiernae crastina summae
tempora di superi ?
Cuncta manus avidas fugient heredis , amico
20 quae dederis animo .
Cum semel occideris et de te splendida Minos
fecerit arbitria ,
non , Torquate , genus , non te facundia , non te
restituet pietas ;
25 infernis neque enim tenebris Diana pudicum
liberat Hippolytum
nec Lethaea valet Theseus abrumpere caro
vincula Pirithoo .
Si
sono
dissolte
le
nevi
,
ritornano
ormai
le
erbe
ai
campi
e le chiome agli alberi ;
la terra cambia le stagioni e , abbassandosi ,
i fiumi scorrono tra le rive ;
la Grazia con le Ninfe e le due sorelle osa
condurre nuda le danze :
a non sperare cose immortali ti ammonisce l ' anno e l ' ora
che si porta via il luminoso giorno .
I freddi si fanno miti agli Zefiri , l ' estate calpesta la primavera ,
( estate ) destinata a finire non appena
l ' autunno fruttifero spargerà le messi , e subito dopo
ritorna l ' inverno inerte .
Tuttavia le lune riparano veloci i danni del cielo :
noi , quando ce ne andiamo
dove il pio Enea , dove il ricco Tullo ed Anco ,
siamo polvere ed ombra .
Chi sa se aggiungono alla somma di oggi i momenti
di domani gli dei del cielo ?
Sfuggiranno alle mani avide di un erede tutte le cose
che avrai dato con animo amico .
Una volta che sarai morto e su te Minosse splendide
sentenze avrà emesso ,
non la stirpe , o Torquato , non te la facondia , non te
la religiosità riporterà alla vita ;
né infatti dalle tenebre degli inferi Diana libera
il pudico Ippolito ,
né Teseo è capace di spezzare i vincoli del Lete
al caro Piritoo .
e le chiome agli alberi ;
la terra cambia le stagioni e , abbassandosi ,
i fiumi scorrono tra le rive ;
la Grazia con le Ninfe e le due sorelle osa
condurre nuda le danze :
a non sperare cose immortali ti ammonisce l ' anno e l ' ora
che si porta via il luminoso giorno .
I freddi si fanno miti agli Zefiri , l ' estate calpesta la primavera ,
( estate ) destinata a finire non appena
l ' autunno fruttifero spargerà le messi , e subito dopo
ritorna l ' inverno inerte .
Tuttavia le lune riparano veloci i danni del cielo :
noi , quando ce ne andiamo
dove il pio Enea , dove il ricco Tullo ed Anco ,
siamo polvere ed ombra .
Chi sa se aggiungono alla somma di oggi i momenti
di domani gli dei del cielo ?
Sfuggiranno alle mani avide di un erede tutte le cose
che avrai dato con animo amico .
Una volta che sarai morto e su te Minosse splendide
sentenze avrà emesso ,
non la stirpe , o Torquato , non te la facondia , non te
la religiosità riporterà alla vita ;
né infatti dalle tenebre degli inferi Diana libera
il pudico Ippolito ,
né Teseo è capace di spezzare i vincoli del Lete
al caro Piritoo .
I, 9
Cristiana Caserta / latino / Orazio
- Created on 2024-03-14 11:40:34
- Aligned by Cristiana Caserta
Latin
italiano
Vides ut alta stet nive candidum
Soracte nec iam sustineant onus
silvae laborantes geluque
flumina constiterint acuto .
5 Dissolve frigus ligna super foco
large reponens atque benignius
deprome quadrimum Sabina
o Thaliarche , merum diota .
Permitte divis cetera , qui simul
10 stravere ventos aequore fervido
deproeliantes , nec cupressi
nec veteres agitantur orni .
Quid sit futurum cras , fuge quaerere et ,
quem Fors dierum cumque dabit , lucro
15 adpone nec dulces amores
sperne , puer , neque tu choreas ,
donec virenti canities abest
morosa . Nunc et campus et areae
lenesque sub noctem susurri
20 composita repetantur hora ,
nunc et latentis proditor intimo
gratus puellae risus ab angulo
pignusque dereptum lacertis
aut digito male pertinaci .
Soracte nec iam sustineant onus
silvae laborantes geluque
flumina constiterint acuto .
5 Dissolve frigus ligna super foco
large reponens atque benignius
deprome quadrimum Sabina
o Thaliarche , merum diota .
Permitte divis cetera , qui simul
10 stravere ventos aequore fervido
deproeliantes , nec cupressi
nec veteres agitantur orni .
Quid sit futurum cras , fuge quaerere et ,
quem Fors dierum cumque dabit , lucro
15 adpone nec dulces amores
sperne , puer , neque tu choreas ,
donec virenti canities abest
morosa . Nunc et campus et areae
lenesque sub noctem susurri
20 composita repetantur hora ,
nunc et latentis proditor intimo
gratus puellae risus ab angulo
pignusque dereptum lacertis
aut digito male pertinaci .
Vedi
come
per
l
'
alta
neve
candido
si erga il Soratte né più sostengano il peso
le selve affaticate e per il gelo
acuto i corsi d ' acqua si siano fermati .
Sciogli il freddo legna sul fuoco
mettendo con abbondanza e piuttosto generosamente
spilla un vino di quattro anni ,
o Taliarco , dall ' anfora Sabina .
Lascia agli dei il resto ; i quali non appena
hanno placato i venti sul mare agitato
in lotta , né i cipressi
né i vecchi ontani si agitano .
Che cosa accadrà domani , rifuggi dal chiederlo e
qualsiasi giorno la Sorte concederà , a guadagno
ascrivilo e non disprezzare
i dolci amori , ragazzo , né le danze ,
finché da te ancora giovane è lontana la canizie
fastidiosa . Ora e il campo Marzio e le piazze
e i lievi sussurri sul far della notte
si cerchino all ' ora concordata ,
ora e il riso traditore della ragazza nascosta
( che ) gradito ( giunge ) dall ' angolo appartato
e il pegno strappato dal braccio
o dal dito che debolmente si oppone .
si erga il Soratte né più sostengano il peso
le selve affaticate e per il gelo
acuto i corsi d ' acqua si siano fermati .
Sciogli il freddo legna sul fuoco
mettendo con abbondanza e piuttosto generosamente
spilla un vino di quattro anni ,
o Taliarco , dall ' anfora Sabina .
Lascia agli dei il resto ; i quali non appena
hanno placato i venti sul mare agitato
in lotta , né i cipressi
né i vecchi ontani si agitano .
Che cosa accadrà domani , rifuggi dal chiederlo e
qualsiasi giorno la Sorte concederà , a guadagno
ascrivilo e non disprezzare
i dolci amori , ragazzo , né le danze ,
finché da te ancora giovane è lontana la canizie
fastidiosa . Ora e il campo Marzio e le piazze
e i lievi sussurri sul far della notte
si cerchino all ' ora concordata ,
ora e il riso traditore della ragazza nascosta
( che ) gradito ( giunge ) dall ' angolo appartato
e il pegno strappato dal braccio
o dal dito che debolmente si oppone .
La satira del seccatore
Cristiana Caserta / latino / Orazio
- Created on 2026-09-29 10:00:51
- Modified on 2026-09-29 10:58:46
- Aligned by Cristiana Caserta
Latin
italiano
Ibam forte via Sacra , sicut meus est mos ,
nescio quid meditans nugarum , totus in illis :
accurrit quidam notus mihi nomine tantum
arreptaque manu : " Quid agis , dulcissime rerum ? "
5 " Suaviter , ut nunc est " , inquam " et cupio omnia quae vis . "
Cum adsectaretur : " Numquid vis ? " occupo . At ille :
" Noris nos " inquit ; " docti sumus " . Hic ego : " Pluris
hoc " inquam " mihi eris " . Misere discedere quaerens
ire modo ocius , interdum consistere , in aurem
10dicere nescio quid puero , cum sudor ad imos
manaret talos . " O te , Bolane , cerebri
felicem " aiebam tacitus , cum quidlibet ille
garriret , vicos , urbem laudaret . Ut illi
nil respondebam : " Misere cupis " inquit " abire :
15iamdudum video ; sed nil agis : usque tenebo ;
persequar hinc quo nunc iter est tibi " . " Nil opus est te
circumagi : quendam volo visere non tibi notum ;
trans Tiberim longe cubat is prope Caesaris hortos " .
" Nil habeo quod agam et non sum piger ; usque sequar te " .
20Demitto auriculas , ut iniquae mentis asellus ,
cum gravius dorso subiit onus . Incipit ille :
" Si bene me novi , non Viscum pluris amicum ,
non Varium facies ; nam quis me scribere pluris
aut citius possit versus ? Quis membra movere
25mollius ? Invideat quod et Hermogenes , ego canto " .
Interpellandi locus hic erat : " Est tibi mater ,
cognati , quis te salvo est opus ? " " Haud mihi quisquam .
Omnis composui . " " Felices . Nunc ego resto .
Confice ; namque instat fatum mihi triste , Sabella
30quod puero cecinit divina mota anus urna :
hunc neque dira venena nec hosticus auferet ensis
nec laterum dolor aut tussis nec tarda podagra :
garrulus hunc quando consumet cumque : loquacis ,
si sapiat , vitet , simul atque adoleverit aetas . "
35Ventum erat ad Vestae , quarta iam parte diei
praeterita , et casu tum respondere vadato
debebat , quod ni fecisset , perdere litem .
" Si me amas " , inquit " paulum hic ades . " " Inteream si
aut valeo stare aut novi civilia iura ;
40et propero quo scis . " " Dubius sum , quid faciam " , inquit ,
" tene relinquam an rem . " " Me , sodes . " " Non faciam " ille ,
et praecedere coepit ; ego , ut contendere durum
cum victore , sequor . " Maecenas quomodo tecum ? "
Hinc repetit . " Paucorum hominum et mentis bene sanae . "
45 " Nemo dexterius fortuna est usus . Haberes
magnum adiutorem , posset qui ferre secundas ,
hunc hominem velles si tradere : dispeream , ni
summosses omnis . " " Non isto vivimus illic ,
quo tu rere , modo ; domus hac nec purior ulla est
50nec magis his aliena malis ; nil mi officit , inquam ,
ditior hic aut est quia doctior ; est locus uni
cuique suus . " " Magnum narras , vix credibile . " " Atqui
sic habet . " " Accendis quare cupiam magis illi
proximus esse . " " Velis tantummodo : quae tua virtus ,
55expugnabis : et est qui vinci possit eoque
difficilis aditus primos habet . " " Haud mihi deero :
muneribus servos corrumpam ; non , hodie si
exclusus fuero , desistam ; tempora quaeram ,
occurram in triviis , deducam . Nil sine magno
60vita labore dedit mortalibus . " Haec dum agit , ecce
Fuscus Aristius occurrit , mihi carus et illum
qui pulchre nosset . Consistimus . " Unde venis et
quo tendis ? " rogat et respondet . Vellere coepi
et prensare manu lentissima bracchia , nutans ,
65distorquens oculos , ut me eriperet . Male salsus
ridens dissimulare ; meum iecur urere bilis .
" Certe nescio quid secreto velle loqui te
aiebas mecum . " " Memini bene , sed meliore
tempore dicam ; hodie tricesima sabbata : vin tu
70curtis Iudaeis oppedere ? " " Nulla mihi " inquam
" religio est . " " At mi : sum paulo infirmior , unus
multorum . Ignosces ; alias loquar . " Huncine solem
tam nigrum surrexe mihi ! Fugit improbus ac me
sub cultro linquit . Casu venit obvius illi
75adversarius et " quo tu , turpissime ? " magna
inclamat voce , et " licet antestari ? " Ego vero
oppono auriculam . Rapit in ius ; clamor utrimque ,
undique concursus . Sic me servavit Apollo .
nescio quid meditans nugarum , totus in illis :
accurrit quidam notus mihi nomine tantum
arreptaque manu : " Quid agis , dulcissime rerum ? "
5 " Suaviter , ut nunc est " , inquam " et cupio omnia quae vis . "
Cum adsectaretur : " Numquid vis ? " occupo . At ille :
" Noris nos " inquit ; " docti sumus " . Hic ego : " Pluris
hoc " inquam " mihi eris " . Misere discedere quaerens
ire modo ocius , interdum consistere , in aurem
10dicere nescio quid puero , cum sudor ad imos
manaret talos . " O te , Bolane , cerebri
felicem " aiebam tacitus , cum quidlibet ille
garriret , vicos , urbem laudaret . Ut illi
nil respondebam : " Misere cupis " inquit " abire :
15iamdudum video ; sed nil agis : usque tenebo ;
persequar hinc quo nunc iter est tibi " . " Nil opus est te
circumagi : quendam volo visere non tibi notum ;
trans Tiberim longe cubat is prope Caesaris hortos " .
" Nil habeo quod agam et non sum piger ; usque sequar te " .
20Demitto auriculas , ut iniquae mentis asellus ,
cum gravius dorso subiit onus . Incipit ille :
" Si bene me novi , non Viscum pluris amicum ,
non Varium facies ; nam quis me scribere pluris
aut citius possit versus ? Quis membra movere
25mollius ? Invideat quod et Hermogenes , ego canto " .
Interpellandi locus hic erat : " Est tibi mater ,
cognati , quis te salvo est opus ? " " Haud mihi quisquam .
Omnis composui . " " Felices . Nunc ego resto .
Confice ; namque instat fatum mihi triste , Sabella
30quod puero cecinit divina mota anus urna :
hunc neque dira venena nec hosticus auferet ensis
nec laterum dolor aut tussis nec tarda podagra :
garrulus hunc quando consumet cumque : loquacis ,
si sapiat , vitet , simul atque adoleverit aetas . "
35Ventum erat ad Vestae , quarta iam parte diei
praeterita , et casu tum respondere vadato
debebat , quod ni fecisset , perdere litem .
" Si me amas " , inquit " paulum hic ades . " " Inteream si
aut valeo stare aut novi civilia iura ;
40et propero quo scis . " " Dubius sum , quid faciam " , inquit ,
" tene relinquam an rem . " " Me , sodes . " " Non faciam " ille ,
et praecedere coepit ; ego , ut contendere durum
cum victore , sequor . " Maecenas quomodo tecum ? "
Hinc repetit . " Paucorum hominum et mentis bene sanae . "
45 " Nemo dexterius fortuna est usus . Haberes
magnum adiutorem , posset qui ferre secundas ,
hunc hominem velles si tradere : dispeream , ni
summosses omnis . " " Non isto vivimus illic ,
quo tu rere , modo ; domus hac nec purior ulla est
50nec magis his aliena malis ; nil mi officit , inquam ,
ditior hic aut est quia doctior ; est locus uni
cuique suus . " " Magnum narras , vix credibile . " " Atqui
sic habet . " " Accendis quare cupiam magis illi
proximus esse . " " Velis tantummodo : quae tua virtus ,
55expugnabis : et est qui vinci possit eoque
difficilis aditus primos habet . " " Haud mihi deero :
muneribus servos corrumpam ; non , hodie si
exclusus fuero , desistam ; tempora quaeram ,
occurram in triviis , deducam . Nil sine magno
60vita labore dedit mortalibus . " Haec dum agit , ecce
Fuscus Aristius occurrit , mihi carus et illum
qui pulchre nosset . Consistimus . " Unde venis et
quo tendis ? " rogat et respondet . Vellere coepi
et prensare manu lentissima bracchia , nutans ,
65distorquens oculos , ut me eriperet . Male salsus
ridens dissimulare ; meum iecur urere bilis .
" Certe nescio quid secreto velle loqui te
aiebas mecum . " " Memini bene , sed meliore
tempore dicam ; hodie tricesima sabbata : vin tu
70curtis Iudaeis oppedere ? " " Nulla mihi " inquam
" religio est . " " At mi : sum paulo infirmior , unus
multorum . Ignosces ; alias loquar . " Huncine solem
tam nigrum surrexe mihi ! Fugit improbus ac me
sub cultro linquit . Casu venit obvius illi
75adversarius et " quo tu , turpissime ? " magna
inclamat voce , et " licet antestari ? " Ego vero
oppono auriculam . Rapit in ius ; clamor utrimque ,
undique concursus . Sic me servavit Apollo .
Mi
trovavo
a
passeggio
per
la
via
Sacra¹
,
pensando
,
come
spesso
m
'
accade
,
a
non
so
più
che
inezie
,
tutto
preso
da
quelle
.
Di
corsa
,
un
tale
mi
si
fa
accanto
,
uno
che
conosco
soltanto
di
nome
,
mi
afferra
la
mano
2
e
:
«Come
stai
,
carissimo
?
»
.
«A
mera-
viglia
,
almeno
per
ora»
gli
dico
;
«e
ti
auguro
tutto
ciò
che
desideri»
.
Siccome
non
mi
mollava
,
lo
prendo
d
'
anticipo
:
«Ti
serve
forse
qualcosa
?
»
.
E
lui
:
«Dovresti
conoscer-
mi»
,
mi
dice
,
«sono
uomo
di
lettere»
.
Ed
io
allora
:
«Ti
terrò
più
a
caro
,
per
questo»
,
Cercando
disperatamente
di
staccarmene
,
ora
andavo
più
in
fretta
,
ogni
tanto
mi
fermavo , dicevo non so più cosa nell ' orecchio al mio servo e il sudore mi gocciolava giù fino ai talloni . «Fortunato tu , Bolano ³ , che sei una testa calda ! » mi dicevo fra me ,
fermavo , dicevo non so più cosa nell ' orecchio al mio servo e il sudore mi gocciolava giù fino ai talloni . «Fortunato tu , Bolano ³ , che sei una testa calda ! » mi dicevo fra me ,