SS, 9
Júlia Medeiros / Somnium Scipionis (M. Tullius Cicero)
- Created on 2026-04-11 21:20:19
- Modified on 2026-04-11 22:55:30
- Translated by Juvino A. Maia
- Aligned by Júlia Medeiros
Texto latino retirado de: https://latin.packhum.org/loc/474/43/0#7
Latin
Português
Cum in Africam venissem M ' . Manilio consuli ad quartam legionem tribunus , ut scitis , militum , nihil mihi fuit potius , quam ut Masinissam convenirem regem , familiae nostrae iustis de causis amicissimum . Ad quem ut veni , conplexus me senex conlacrimavit aliquantoque post suspexit ad caelum et : Grates , inquit , tibi ago , summe Sol , vobisque , reliqui Caelites , quod , ante quam ex hac vita migro , conspicio in meo regno et his tectis P . Cornelium Scipionem , cuius ego nomine ipso recreor ; itaque numquam ex animo meo discedit illius optimi atque invictissimi viri memoria . Deinde ego illum de suo regno , ille me de nostra republica percontatus est , multisque verbis ultro citroque habitis ille nobis consumptus est dies .
Como
eu
tivesse
chegado
à
África
,
tribuno
militar
,
como
sabeis
,
a
serviço
de
Mânio
Manílio
,
junto
à
quarta
legião
,
nada
me
foi
mais
urgente
do
que
encontrar
o
rei
Massinissa
,
amicíssimo
de
nossa
família
por
justos
motivos
.
Quando
cheguei
a
ele
,
tendo-me
abraçado
,
o
velho
chorou
e
,
um
pouco
depois
,
levantou
o
olhar
ao
céu
e
disse
:
"
Rendo-te
graças
,
sumo
Sol
,
e
a
vós
,
restantes
habitantes
do
céu
,
porque
,
antes
que
eu
migre
desta
vida
,
avisto
no
meu
reino
e
nestes
tetos
Públio
Cornélio
Cipião
,
com
cujo
nome
mesmo
me
reanimo
;
e
assim
nunca
se
afasta
de
minha
alma
a
memória
daquele
varão
ótimo
e
muitíssimo
invicto
"
.
Depois
eu
a
ele
,
de
seu
reino
;
ele
a
mim
,
da
nossa
república
,
inquiriu
;
e
,
muitas
palavras
havidas
de
lá
e
de
cá
,
passou-se
aquele
dia
para
nós
.