17. O cabreiro e as cabras selvagens
maria celeste consolin dezotti / e-Science
- Created on 2023-11-04 21:38:57
- Modified on 2024-01-20 16:52:53
- Translated by Maria Celeste Consolin Dezotti
- Aligned by maria celeste consolin dezotti
Ch 17.1; Αἰπόλος καὶ αἶγες ἄγριαι
Ἑλληνική Transliterate
Português
urn:cts:greekLit:tlg0096.tlg002.opp-grc3:17.1-17.3
Αἰπόλος τὰς αἶγας αὑτοῦ ἀπελάσας ἐπὶ νομήν , ὡς ἐθεάσατο ἀγρίαις αὐτὰς ἀναμιγείσας , ἑσπέρας ἐπιλαβούσης , πάσας εἰς τὸ ἑαυτοῦ σπήλαιον εἰσήλασε . Τῇ δὲ ὑστεραίᾳ χειμῶνος πολλοῦ γενομένου , μὴ δυνάμενος ἐπὶ τὴν συνήθη νομὴν αὐτὰς παραγαγεῖν , ἔνδον ἐτημέλει , ταῖς μὲν ἰδίαις μετρίαν τροφὴν παραβάλλων πρὸς μόνον τὸ μὴ λιμώττειν , ταῖς δὲ ὀθνείαις πλείονα παρασωρεύων πρὸς τὸ καὶ αὐτὰς ἰδιοποιήσασθαι . Παυσαμένου δὲ τοῦ χειμῶνος , ἐπειδὴ πάσας ἐπὶ νομὴν ἐξήγαγεν , αἱ ἄγριαι ἐπιλαβόμεναι τῶν ὀρῶν ἔφευγον . Τοῦ δὲ ποιμένος ἀχαριστίαν αὐτῶν κατηγοροῦντος , εἴγε περιττοτέρας αὐταὶ τημελείας ἐπιτυχοῦσαι καταλείπουσιν αὐτόν , ἔφασαν ἐπιστραφεῖσαι • " Ἀλλὰ καὶ δι ' αὐτὸ τοῦτο μᾶλλον φυλαττόμεθα • εἰ γὰρ ἡμᾶς τὰς χθές σοι προσεληλυθυίας τῶν πάλαι σὺν σοὶ προετίμησας , δῆλον ὅτι , εἰ καὶ ἕτεραί σοι μετὰ ταῦτα προσπελάσουσιν , ἐκείνας ἡμῶν προκρινεῖς . "
Ὁ λόγος δηλοῖ μὴ δεῖν τούτων ἀσμενίζεσθαι τὰς φιλίας οἱ τῶν παλαιῶν φίλων ἡμᾶς τοὺς προσφάτους προτιμῶσι , λογιζομένους ὅτι , κἂν ἡμῶν ἐγχρονιζόντων ἑτέροις φιλιάσωσιν , ἐκείνους προκρινοῦσιν .
Ὁ λόγος δηλοῖ μὴ δεῖν τούτων ἀσμενίζεσθαι τὰς φιλίας οἱ τῶν παλαιῶν φίλων ἡμᾶς τοὺς προσφάτους προτιμῶσι , λογιζομένους ὅτι , κἂν ἡμῶν ἐγχρονιζόντων ἑτέροις φιλιάσωσιν , ἐκείνους προκρινοῦσιν .
Um
cabreiro
tangeu
as
suas
próprias
cabras
para
o
pasto
e
,
quando
as
viu
misturadas
com
cabras
selvagens
,
tocou
todas
elas
,
ao
cair
da
tarde
,
para
a
sua
gruta
.
Como
no
dia
seguinte
ocorresse
uma
forte
tempestade
,
ele
,
não
podendo
levá
-
las
à
costumeira
pastagem
,
ia
tratando
delas
lá
dentro
,
atirando
às
suas
próprias
cabras
comida
em
quantidade
exata
só
para
não
passarem
fome
,
mas
adicionando
às
estranhas
maior
quantidade
,
para
também
delas
se
apoderar
.
Então
a
tempestade
parou
e
,
quando
ele
fez
todas
elas
sair
para
o
pasto
,
as
cabras
selvagens
,
ao
alcançar
os
montes
,
puseram-se
em
fuga
.
Como
o
pastor
as
acusasse
de
ingratidão
,
já
que
elas
o
estavam
deixando
após
receber
abundante
ração
,
elas
se
voltaram
e
disseram
:
"
Mas
é
bem
por
isso
mesmo
que
ficamos
mais
alertas
,
pois
se
a
nós
,
que
de
você
nos
aproximamos
ontem
,
você
privilegiou
mais
do
que
àquelas
que
estão
contigo
há
mais
tempo
,
é
claro
que
,
se
depois
disso
outras
de
você
se
avizinharem
,
a
elas
vai
preferir
em
detrimento
de
nós
.
"
A fábula mostra que não devemos acolher os afetos daqueles que concedem privilégios a nós , os recém-chegados , em detrimento dos velhos amigos , considerando que , mesmo que nós perduremos como amigos , eles farão amizade com outros e a eles vão dar preferência .
A fábula mostra que não devemos acolher os afetos daqueles que concedem privilégios a nós , os recém-chegados , em detrimento dos velhos amigos , considerando que , mesmo que nós perduremos como amigos , eles farão amizade com outros e a eles vão dar preferência .