Ἑλληνική | français

# Texts: 11
# Translation Pairs: 2301
# Unique Translation Pairs: 2166

Homer, Iliad XXI, 1-53: Gr vs French (Mazon)

Chiara Palladino / Homer, Iliad, 21.1-53
Ἑλληνική Transliterate
français
Ἀλλ’ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο Ξάνθου δινήεντος , ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς , ἔνθα διατμήξας τοὺς μὲν πεδίον δὲ δίωκε πρὸς πόλιν , περ Ἀχαιοὶ ἀτυζόμενοι φοβέοντο ἤματι τῷ προτέρῳ , ὅτε μαίνετο φαίδιμος Ἕκτωρ · τῇ ῥ’ οἵ γε προχέοντο πεφυζότες , ἠέρα δ’ Ἥρη πίτνα πρόσθε βαθεῖαν ἐρυκέμεν · ἡμίσεες δὲ ἐς ποταμὸν εἰλεῦντο βαθύρροον ἀργυροδίνην , ἐν δ’ ἔπεσον μεγάλῳ πατάγῳ , βράχε δ’ αἰπὰ ῥέεθρα , ὄχθαι δ’ ἀμφὶ περὶ μεγάλ’ ἴαχον · οἳ δ’ ἀλαλητῷ ἔννεον ἔνθα καὶ ἔνθα ἑλισσόμενοι περὶ δίνας . ὡς δ’ ὅθ’ ὑπὸ ῥιπῆς πυρὸς ἀκρίδες ἠερέθονται φευγέμεναι ποταμὸν δέ · τὸ δὲ φλέγει ἀκάματον πῦρ ὄρμενον ἐξαίφνης , ταὶ δὲ πτώσσουσι καθ’ ὕδωρ · ὣς ὑπ’ Ἀχιλλῆος Ξάνθου βαθυδινήεντος πλῆτο ῥόος κελάδων ἐπιμὶξ ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν . Αὐτὰρ διογενὴς δόρυ μὲν λίπεν αὐτοῦ ἐπ’ ὄχθῃ κεκλιμένον μυρίκῃσιν , δ’ ἔσθορε δαίμονι ἶσος φάσγανον οἶον ἔχων , κακὰ δὲ φρεσὶ μήδετο ἔργα , τύπτε δ’ ἐπιστροφάδην · τῶν δὲ στόνος ὄρνυτ’ ἀεικὴς ἄορι θεινομένων , ἐρυθαίνετο δ’ αἵματι ὕδωρ . ὡς δ’ ὑπὸ δελφῖνος μεγακήτεος ἰχθύες ἄλλοι φεύγοντες πιμπλᾶσι μυχοὺς λιμένος εὐόρμου δειδιότες · μάλα γάρ τε κατεσθίει ὅν κε λάβῃσιν · ὣς Τρῶες ποταμοῖο κατὰ δεινοῖο ῥέεθρα πτῶσσον ὑπὸ κρημνούς . δ’ ἐπεὶ κάμε χεῖρας ἐναίρων , ζωοὺς ἐκ ποταμοῖο δυώδεκα λέξατο κούρους ποινὴν Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο θανόντος · τοὺς ἐξῆγε θύραζε τεθηπότας ἠΰτε νεβρούς , δῆσε δ’ ὀπίσσω χεῖρας ἐϋτμήτοισιν ἱμᾶσι , τοὺς αὐτοὶ φορέεσκον ἐπὶ στρεπτοῖσι χιτῶσι , δῶκε δ’ ἑταίροισιν κατάγειν κοίλας ἐπὶ νῆας . αὐτὰρ ἂψ ἐπόρουσε δαϊζέμεναι μενεαίνων . Ἔνθ’ υἷι Πριάμοιο συνήντετο Δαρδανίδαο ἐκ ποταμοῦ φεύγοντι Λυκάονι , τόν ῥά ποτ’ αὐτὸς ἦγε λαβὼν ἐκ πατρὸς ἀλωῆς οὐκ ἐθέλοντα ἐννύχιος προμολών · δ’ ἐρινεὸν ὀξέϊ χαλκῷ τάμνε νέους ὄρπηκας , ἵν’ ἅρματος ἄντυγες εἶεν · τῷ δ’ ἄρ’ ἀνώϊστον κακὸν ἤλυθε δῖος Ἀχιλλεύς . καὶ τότε μέν μιν Λῆμνον ἐϋκτιμένην ἐπέρασσε νηυσὶν ἄγων , ἀτὰρ υἱὸς Ἰήσονος ὦνον ἔδωκε · κεῖθεν δὲ ξεῖνός μιν ἐλύσατο πολλὰ δ’ ἔδωκεν Ἴμβριος Ἠετίων , πέμψεν δ’ ἐς δῖαν Ἀρίσβην · ἔνθεν ὑπεκπροφυγὼν πατρώϊον ἵκετο δῶμα . ἕνδεκα δ’ ἤματα θυμὸν ἐτέρπετο οἷσι φίλοισιν ἐλθὼν ἐκ Λήμνοιο · δυωδεκάτῃ δέ μιν αὖτις χερσὶν Ἀχιλλῆος θεὸς ἔμβαλεν , ὅς μιν ἔμελλε πέμψειν εἰς Ἀΐδαο καὶ οὐκ ἐθέλοντα νέεσθαι . τὸν δ’ ὡς οὖν ἐνόησε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς γυμνὸν ἄτερ κόρυθός τε καὶ ἀσπίδος , οὐδ’ ἔχεν ἔγχος , ἀλλὰ τὰ μέν ῥ’ ἀπὸ πάντα χαμαὶ βάλε · τεῖρε γὰρ ἱδρὼς φεύγοντ’ ἐκ ποταμοῦ , κάματος δ’ ὑπὸ γούνατ’ ἐδάμνα · ὀχθήσας δ’ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν ·
Mais dès qu ' ils atteignent le gué du beau fleuve , du Xanthe tourbillonnant , dont le père est Zeus immortel , Achille les coupe en deux . Il pousse les uns vers la plaine , dans la direction de la ville . C ' est par , la veille encore , les Achéens affolés fuyaient la furie de l ' illustre Héctor , qu ' aujourd ' hui les Troyens dévalent , apeurés , tandis qu ' Héré devant eux déploie une vapeur épaisse destinée à les retenir ! L ' autre moitié en revanche se trouve acculée au fleuve profond , qui roule en tourbillons d ' argent . Ils s ' y précipitent àlors à grand fracas ; les eaux profondes bruissent ; les falaises , tout autour , grondent terriblement . Au milieu des cris , ils nagent , de - ci , de - , tournant avec les tourbillons . On dirait des sauterelles que la pussée de l ' incendie a toutes soulevées pour fuir vers un fleuve : une flamme vivace a brusquement jailli ; elle est , qui les brûle ; toutes cherchent un abri dans l ' eau . Ainsi , sours la poussée d ' Achille , le cours du Xanthe aux tourbillons profonds se remplit d ' un fracas de chars et d ' hommes à la fois . Le héros divin laisse alors , sur la falaise , sa pique appuyée à des tamaris , et s ' élance dans le fleuve , pareil à un dieu . Il n ' a qu ' une épée ; son coeur ne songe qu ' à des oeuvres de mort . Il va frappant à la ronde , et une plainte monte , horrible , de tous les corps que frappe son épée . L ' onde devient rouge de sang . on voit parfois , devant un énorme dauphin , les poissons qui s ' enfuient et remplissent les fonds d ' un port au bon mouillage : ils ont si grand peur ! qui est saisi est sûr d ' être mangé . De même les Troyens , tout le long des eaux du fleuve terrible , cherchent un abri sous l ' escarpement des berges . Mais , quand ses bras sont las de tuer , il ramasse alors , vivants , dans le fleuve , douze jeunes hommes , qui paieront pour le fils de Ménoetios , pour Patrocle mort . Il les fait sortir du fleuve , effarés comme des faons ; il leur lie les bras par derrière , avec les bonnes courroies qu ' ils portent eux - mêmes sur leur souples tuniques , et il les confie aux siens , pour qu ' ils les emmènent aux nefs creuses . Puis il bondit de nouveau en avant , avide de massacre . Il tombe alors sur un fils de Priam le Dardanide , qui s ' échappe à l ' instant du fleuve . C ' est Lycaon , qu ' il a pris lui - même naguère et par force emmené du verger de son père , au cours d ' une attaque nocturne . Lycaon s ' occupait , avec le bronze aigu , à couper de jeunes branches à un figuier sauvage , afin d ' en fabriquer une rampe de char . Le divin Achille s ' était à ce moment abattu sur lui comme un désastre imprévu . puis il l ' avait emmené sur ses nefs et vendu dans la belle Lemnos , le fils d ' Iéson l ' avait acheté . Un hôte alors l ' avait tiré de , en donnant de lui un gros prix ; c ' était Éétion d ' Imbros , qui l ' avait ensuite envoyé dans la divine Arisbé , d ' il s ' était échappé et avait regagné le palais paternel . Depuis onze jours , rentré de Lesbos , il goûtait en son coeur la joie de vivre avec les siens . Mais , le douzième jour , le Ciel le fait de nouveau tomber dans les mains d ' Achille , qui doit l ' expédier de force chez Hadès . Donc , le divin Achille aux pieds infatigables l ' aperçoit , désarmé , sans casque ni écu , sans javeline mème : il a tout jeté à terre . La sueur l ' a épuisé , dans ses efforts pour échapper au fleuve , et la fatigue a dompté ses genoux . Achille alors s ' irrite et dit à son grand coeur :

( 104 ) 24% GRC
( 324 ) 76% GRC - FRA

( 528 ) 68% GRC - FRA
( 252 ) 32% FRA

lycurgue 102

Michele Brunet / Versions grecques
  • Created on 2017-10-31 14:41:20
  • Modified on 2017-10-31 14:43:00
  • Translated by MB
  • Aligned by Michele Brunet
Ἑλληνική Transliterate
français
urn:cts:greekLit:tlg0034.tlg001.perseus-grc1:102

( 62 ) 73% GRC
( 23 ) 27% GRC - FRA

( 35 ) 29% GRC - FRA
( 85 ) 71% FRA

Ajax, 1185-1222 (French) (final part 1)

Glenn Maur / AJAX / FINAL part 1
  • Created on 2018-04-26 03:10:39
  • Modified on 2018-05-03 20:32:55
  • Translated by M. Artaud
  • Aligned by Glenn Maur
Ἑλληνική Transliterate
français
Χορός

Τίς ἄρα νέατος ἐς πότε λήξει πολυπλάγκτων ἐτέων ἀριθμός ,
τὰν ἄπαυστον αἰὲν ἐμοὶ δορυσσοήτων
μόχθων ἄταν ἐπάγων
ἄν τὰν εὐρώδεα Τρωΐαν ,
δύστανον ὄνειδος Ἑλλάνων;

Ὄφελε πρότερον αἰθέρα δῦναι μέγαν τὸν πολύκοινον Ἅιδαν
κεῖνος ἁνήρ , ὃς στυγερῶν ἔδειξεν ὅπλων
Ἕλλασιν κοινὸν Ἄρη .
Ἰὼ πόνοι πρόγονοι πόνων ·
κεῖνος γὰρ ἔπερσεν ἀνθρώπους .

Ἐκεῖνος οὔτε στεφάνων
οὔτε βαθεῖαν κυλίκων
νεῖμεν ἐμοὶ τέρψιν ὁμιλεῖν ,
οὔτε γλυκὺν αὐλῶν ὄτοβον ,
δύσμορος , οὔτ᾽ ἐννυχίαν
τέρψιν ἰαύειν .
Ἐρώτων δ᾽ ἐρώτων ἀπέπαυσεν , ὤμοι .
Κεῖμαι δ᾽ , ἀμέριμνος οὕτως ,
ἀεὶ πυκιναῖς δρόσοις
τεγγόμενος κόμας ,
λυγρᾶς μνήματα Τροίας .

Καὶ πρὶν μὲν αἰὲν νυχίου
δείματος ἦν μοι προβολὰ
καὶ βελέων θούριος Αἴας ·
νῦν δ᾽ οὗτος ἀνεῖται στυγερῷ
δαίμονι · τίς μοι , τίς ἔτ᾽ οὖν
τέρψις ἐπέσται;
Γενοίμαν ἵν᾽ ὑλᾶεν ἔπεστι πόντου
πρόβλημ᾽ ἁλίκλυστον , ἄκραν
ὑπὸ πλάκα Σουνίου ,
τὰς ἱερὰς ὅπως
προσείποιμεν Ἀθάνας .

( 53 ) 35% GRC
( 98 ) 65% GRC - FRA

( 146 ) 65% GRC - FRA
( 80 ) 35% FRA

Ajax, 1223-1271 (French) (final part 1)

Glenn Maur / AJAX / FINAL part 1
  • Created on 2018-04-27 04:09:01
  • Modified on 2018-05-03 20:33:04
  • Translated by M. Artaud
  • Aligned by Glenn Maur
Ἑλληνική Transliterate
français
Τεύκρος

Καὶ μὴν ἰδὼν ἔσπευσα τὸν στρατηλάτην
Ἀγαμέμνον᾽ ἡμῖν δεῦρο τόνδ᾽ ὁρμώμενον ·
δῆλος δέ μοὐστὶ σκαιὸν ἐκλύσων στόμα .

Ἀγαμέμνων

Σὲ δὴ τὰ δεινὰ ῥήματ᾽ ἀγγέλλουσί μοι
τλῆναι καθ᾽ ἡμῶν ὧδ᾽ ἀνοιμωκτὶ χανεῖν;
Σέ τοι , τὸν ἐκ τῆς αἰχμαλωτίδος λέγω ,
που τραφεὶς ἂν μητρὸς εὐγενοῦς ἄπο
ὑψήλ᾽ ἐκόμπεις κἀπ᾽ ἄκρων ὡδοιπόρεις ,
ὅτ᾽ οὐδὲν ὢν τοῦ μηδὲν ἀντέστης ὕπερ ,
κοὔτε στρατηγοὺς οὔτε ναυάρχους μολεῖν
ἡμᾶς Ἀχαιῶν οὐδὲ σοῦ διωμόσω
ἀλλ᾽ αὐτὸς ἄρχων , ὡς σὺ φής , Αἴας ἔπλει .
Ταῦτ᾽ οὐκ ἀκούειν μεγάλα πρὸς δούλων κακά;
ποίου κέκραγας ἀνδρὸς ὧδ᾽ ὑπέρφρονα;
ποῖ βάντος ποῦ στάντος οὗπερ οὐκ ἐγώ;
Οὐκ ἆρ᾽ Ἀχαιοῖς ἄνδρες εἰσὶ πλὴν ὅδε;
πικροὺς ἔοιγμεν τῶν Ἀχιλλείων ὅπλων
ἀγῶνας Ἀργείοισι κηρῦξαι τότε ,
εἰ πανταχοῦ φανούμεθ᾽ ἐκ Τεύκρου κακοί ,
κοὐκ ἀρκέσει ποθ᾽ ὑμὶν οὐδ᾽ ἡσσημένοις
εἴκειν τοῖς πολλοῖσιν ἤρεσκεν κριταῖς ,
ἀλλ᾽ αἰὲν ἡμᾶς κακοῖς βαλεῖτέ που
σὺν δόλῳ κεντήσεθ᾽ οἱ λελειμμένοι .
Ἐκ τῶνδε μέντοι τῶν τρόπων οὐκ ἄν ποτε
κατάστασις γένοιτ᾽ ἂν οὐδενὸς νόμου ,
εἰ τοὺς δίκῃ νικῶντας ἐξωθήσομεν
καὶ τοὺς ὄπισθεν εἰς τὸ πρόσθεν ἄξομεν .
Ἀλλ᾽ εἰρκτέον τάδ᾽ ἐστίν · οὐ γὰρ οἱ πλατεῖς
οὐδ᾽ εὐρύνωτοι φῶτες ἀσφαλέστατοι ,
ἀλλ᾽ οἱ φρονοῦντες εὖ κρατοῦσι πανταχοῦ .
Μέγας δὲ πλευρὰ βοῦς ὑπὸ σμικρᾶς ὅμως
μάστιγος ὀρθὸς εἰς ὁδὸν πορεύεται .
Καὶ σοὶ προσέρπον τοῦτ᾽ ἐγὼ τὸ φάρμακον
ὁρῶ τάχ᾽ , εἰ μὴ νοῦν κατακτήσει τινά ·
ὃς ἀνδρὸς οὐκέτ᾽ ὄντος , ἀλλ᾽ ἤδη σκιᾶς ,
θαρσῶν ὑβρίζεις κἀξελευθεροστομεῖς .
Οὐ σωφρονήσεις; οὐ μαθὼν ὃς εἶ φύσιν
ἄλλον τιν᾽ ἄξεις ἄνδρα δεῦρ᾽ ἐλεύθερον ,
ὅστις πρὸς ἡμᾶς ἀντὶ σοῦ λέξει τὰ σά;
Σοῦ γὰρ λέγοντος οὐκέτ᾽ ἂν μάθοιμ᾽ ἐγώ ·
τὴν βάρβαρον γὰρ γλῶσσαν οὐκ ἐπαΐω .

Χορός

Εἴθ᾽ ὑμὶν ἀμφοῖν νοῦς γένοιτο σωφρονεῖν ·
τούτου γὰρ οὐδὲν σφῷν ἔχω λῷον φράσαι .

Τεύκρος

Φεῦ · τοῦ θανόντος ὡς ταχεῖά τις βροτοῖς
χάρις διαρρεῖ καὶ προδοῦσ᾽ ἁλίσκεται ,
εἰ σοῦ γ᾽ ὅδ᾽ ἁνὴρ οὐδ᾽ ἐπὶ σμικρῶν λόγων ,
Αἴας , ἔτ᾽ ἴσχει μνῆστιν , οὗ σὺ πολλάκις
τὴν σὴν προτείνων προύκαμες ψυχὴν δόρει .
Ἀλλ᾽ οἴχεται δὴ πάντα ταῦτ᾽ ἐρριμμένα .
TEUCER

J ' ai hâté mon retour , j ' ai aperçu le chef de l ' armée Agamemnon , marchant vers ces lieux à pas précipités ; son air m ' annonce des paroles sinistres .

AGAMEMNON

On m ' annonce que tu oses impunément proférer contre nous des paroles outrageantes , toi , le fils d ' une captive . Sans doute , si tu avais été nourri par une noble mère , tu étalerais bien de l ' arrogance et tu marcherais la tête haute , puisque , toi qui n ' es rien , tu as combattu pour un homme de rien ! A t ' en croire , nous ne sommes les chefs ni de l ' armée ni de la flotte , ni le tien ; et Ajax , en venant ici , ne dépendait que de lui-même . N ' est-ce pas une honte d ' entendre ce langage d ' un esclave ? Et pour quel homme encore fais-tu éclater tant d ' audace ? a-t-il été ? qu ' a-t-il fait , que je n ' aie fait moi-même ? Après lui , n ' y a-t-il plus d ' hommes parmi les Grecs ? Certes nous avons eu toit d ' établir un combat pour les armes d ' Achille , si , au dire de Teucer , nous sommes convaincus d ' injustice , et si vous tous , quand vous avez été vaincus , loin de céder à la pluralité des vois , ne cessez de nous attaquer par des injures» ou de venger votre défaite par des perfidies . Et que deviendrait , après de tels exemples , la stabilité des lois , si , repoussant ceux qui ont été jugés dignes des prix , nous mettions les vaincus , à la première place ? Mais cet état de choses ne peut se souffrir ; car ce n ' est ni la force du corps ni la haute stature qui fait notre puissance ; c ' est la sagesse qui donne la supériorité en tous lieux . Le bœuf le plus robuste obéit au fouet léger qui le ramène dans le sillon . Je prévois qu ' on pourrait bien t ' appliquer aussi ce remède , si tu ne reviens à la raison ; toi qui , pour homme privé de vie , et déjà une vaine ombre , nous insultes avec tant d ' orgueil et d ' audace . Ne sauras-tu te modérer ? n ' iras-tu pas , connaissant ta naissance , chercher quelque homme libre qui nous parle pour toi ? Car e ' est en vain que tu voudrais me parler , je ne te comprendrais pas ; je n ' entends point la langue des Barbares ?

LE CHOEUR

Puissiez-vous tous deux devenir raisonnables ! je ne saurais vous rien dire de mieux .

TEUCER

Hélas ! que la reconnaissance due aux morts s ' écoule vite et s ' efface de la mémoire des hommes , puisque tu n ' obtiens point , ô Ajax , Je plus léger souvenir d ' un homme pour qui , prodiguant ta vie , tu as si souvent bravé les hasards des combats ! Mais tant de services sont déjà perdus .

( 89 ) 26% GRC
( 258 ) 74% GRC - FRA

( 411 ) 75% GRC - FRA
( 140 ) 25% FRA

Odyssey 5.1-20 Alignment (Ancient Greek + French)

Madeleine H /
  • Created on 2019-02-11 11:51:44
  • Modified on 2019-02-11 12:31:11
  • Aligned by Madeleine H
Ἑλληνική Transliterate
français
Ἠὼς δ᾽ ἐκ λεχέων παρ᾽ ἀγαυοῦ Τιθωνοῖο
ὤρνυθ᾽ , ἵν᾽ ἀθανάτοισι φόως φέροι ἠδὲ βροτοῖσιν :
οἱ δὲ θεοὶ θῶκόνδε καθίζανον , ἐν δ᾽ ἄρα τοῖσι
Ζεὺς ὑψιβρεμέτης , οὗ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον .
[ 5 ] τοῖσι δ᾽ Ἀθηναίη λέγε κήδεα πόλλ᾽ Ὀδυσῆος
μνησαμένη : μέλε γάρ οἱ ἐὼν ἐν δώμασι νύμφης :

‘Ζεῦ πάτερ ἠδ᾽ ἄλλοι μάκαρες θεοὶ αἰὲν ἐόντες ,
μή τις ἔτι πρόφρων ἀγανὸς καὶ ἤπιος ἔστω
σκηπτοῦχος βασιλεύς , μηδὲ φρεσὶν αἴσιμα εἰδώς ,
[ 10 ] ἀλλ᾽ αἰεὶ χαλεπός τ᾽ εἴη καὶ αἴσυλα ῥέζοι :
ὡς οὔ τις μέμνηται Ὀδυσσῆος θείοιο
λαῶν οἷσιν ἄνασσε , πατὴρ δ᾽ ὣς ἤπιος ἦεν .
ἀλλ᾽ μὲν ἐν νήσῳ κεῖται κρατέρ᾽ ἄλγεα πάσχων
νύμφης ἐν μεγάροισι Καλυψοῦς , μιν ἀνάγκῃ
[ 15 ] ἴσχει : δ᾽ οὐ δύναται ἣν πατρίδα γαῖαν ἱκέσθαι :
οὐ γάρ οἱ πάρα νῆες ἐπήρετμοι καὶ ἑταῖροι ,
οἵ κέν μιν πέμποιεν ἐπ᾽ εὐρέα νῶτα θαλάσσης .
νῦν αὖ παῖδ᾽ ἀγαπητὸν ἀποκτεῖναι μεμάασιν
οἴκαδε νισόμενον : δ᾽ ἔβη μετὰ πατρὸς ἀκουὴν
[ 20 ] ἐς Πύλον ἠγαθέην ἠδ᾽ ἐς Λακεδαίμονα δῖαν .

( 137 ) 74% GRC
( 47 ) 26% GRC - FRA

( 67 ) 27% GRC - FRA
( 177 ) 73% FRA

Prologue (v. 1 à 12 et v.34 à 44)

Magistra L / Le Dyscolos / Prologue (v. 1 à 12 et v.34 à 44)
  • Created on 2020-03-03 20:59:27
  • Modified on 2020-04-15 19:15:26
  • Aligned by Magistra L
Ἑλληνική Transliterate
français
Τῆς Ἀττικῆς νομίζετ΄ εἶναι τὸν τόπον
Φυλήν , τὸ νυμφαῖον δ΄ ὅθεν προέρχομαι
Φυλασίων καὶ τῶν δυναμένων τὰς πέτρας
ἐνθάδε γεωργεῖν , ἰερὸν ἐπιφανὲς πάνυ .
Τὸν ἀγρὸν δὲ τὸν ἐπὶ δεξί΄ οἰκεῖ τουτονὶ
Κνήμων , ἀπάνθρωπός τις ἄνθρωπος σφόδρα
καὶ δύσκολος πρὸς ἅπαντας οὐ χαίρων τ΄ ὄχλωι
- ὄχλῳ λέγω ; - . Ζῶν οὗτος ἐπιεικῶς χρόνον
πολὺν λελάληκεν ἡδέως ἐν τῷ βίωι
οὐδενί , προσηγόρευκε πρότερος δ΄ οὐδένα
πλὴν ἐξ ἀνάγκης , γειτνιῶν παριών τ΄ , ἐμὲ
τὸν Πᾶνα · καὶ τοῦτ΄ εὐθὺς αὐτῷ μεταμέλει ,
εὖ οἶδ ' .

----
δὲ παρθένος
γέγονεν ὁμοία τῆι τροφῆι τις , οὐδὲ ἓν
εἰδυῖα φλαῦρον . Τὰς δὲ συντρόφους ἐμοὶ
Νύμφας κολακεύουσ΄ ἐπιμελῶς τιμῶσά τε
πέπεικεν αὐτῆς ἐπιμέλειαν σχεῖν τινα
ἡμᾶς · νεανίσκον τε καὶ μάλ΄ εὐπόρου
πατρὸς γεωργοῦντος ταλάντων κτήματα
ἐνταῦθα πολλῶν , ἀστικὸν τῇ διατριϐῆι ,
ἥκοντ΄ ἐπὶ θήραν μετὰ κυνηγέτου τινὸς
< φίλου > κατὰ τύχην παραϐαλόντ΄ εἰς τὸν τόπον
< αὐτῆς > ἔχειν πως ἐνθεαστικῶς ποῶ .

( 24 ) 15% GRC
( 138 ) 85% GRC - FRA

( 212 ) 85% GRC - FRA
( 37 ) 15% FRA

Soph. Ai. vv. 1-50

Matteo Romanello / Ajax
  • Created on 2021-03-03 15:16:01
  • Modified on 2021-04-13 21:15:55
  • Translated by Paul Mazon
  • Aligned by Matteo Romanello
A. Dain, P. Mazon. Sophocle. Tragèdies. Ajax, Oedipe Roi, Électre. Paris, Les Belles Lettres 19581, 20192.
Ἑλληνική Transliterate
français
ΑΘ . Ἀεὶ μέν , παῖ Λαρτίου , δέδορκά σε
πεῖράν τινʼ ἐχθρῶν ἁρπάσαι θηρώμενον ·
καὶ νῦν ἐπὶ σκηναῖς σε ναυτικαῖς ὁρῶ
Αἴαντος , ἔνθα τάξιν ἐσχάτην ἔχει ,
πάλαι κυνηγετοῦντα καὶ μετρούμενον
ἴχνη τὰ κείνου νεοχάραχθʼ , ὅπως ἴδῃς
εἴτʼ ἔνδον εἴτʼ οὐκ ἔνδον . εὖ δέ σʼ ἐκφέρει
κυνὸς Λακαίνης ὥς τις εὔρινος βάσις .
ἔνδον γὰρ ἁνὴρ ἄρτι τυγχάνει , κάρα
στάζων ἱδρῶτι καὶ χέρας ξιφοκτόνους .
καί σʼ οὐδὲν εἴσω τῆσδε παπταίνειν πύλης
ἔτʼ ἔργον ἐστίν , ἐννέπειν δʼ ὅτου χάριν
σπουδὴν ἔθου τήνδʼ , ὡς παρʼ εἰδυίας μάθῃς .
ΟΔ . φθέγμʼ Ἀθάνας , φιλτάτης ἐμοὶ θεῶν ,
ὡς εὐμαθές σου , κἂν ἄποπτος ᾖς ὅμως ,
φώνημʼ ἀκούω καὶ ξυναρπάζω φρενὶ
χαλκοστόμου κώδωνος ὡς Τυρσηνικῆς .
καὶ νῦν ἐπέγνως εὖ μʼ ἐπʼ ἀνδρὶ δυσμενεῖ
βάσιν κυκλοῦντʼ , Αἴαντι τῷ σακεσφόρῳ .
κεῖνον γάρ , οὐδένʼ ἄλλον , ἰχνεύω πάλαι .
νυκτὸς γὰρ ἡμᾶς τῆσδε πρᾶγος ἄσκοπον
ἔχει περάνας , εἴπερ εἴργασται τάδε ·
ἴσμεν γὰρ οὐδὲν τρανές , ἀλλʼ ἀλώμεθα ·
κἀγὼ ʼθελοντὴς τῷδʼ ὑπεζύγην πόνῳ .
ἐφθαρμένας γὰρ ἀρτίως εὑρίσκομεν
λείας ἁπάσας καὶ κατηναρισμένας
ἐκ χειρὸς αὐτοῖς ποιμνίων ἐπιστάταις .
τήνδʼ οὖν ἐκείνῳ πᾶς τις αἰτίαν τρέπει .
καί μοί τις ὀπτὴρ αὐτὸν εἰσιδὼν μόνον
πηδῶντα πεδία σὺν νεορράντῳ ξίφει
φράζει τε κἀδήλωσεν · εὐθέως δʼ ἐγὼ
κατʼ ἴχνος ᾄσσω , καὶ τὰ μὲν σημαίνομαι ,
τὰ δʼ ἐκπέπληγμαι , κοὐκ ἔχω μαθεῖν ὅπου .
καιρὸν δʼ ἐφήκεις · πάντα γὰρ τά τʼ οὖν πάρος
τά τʼ εἰσέπειτα σῇ κυβερνῶμαι χερί .
ΑΘ . ἔγνων , Ὀδυσσεῦ , καὶ πάλαι φύλαξ ἔβην
τῇ σῇ πρόθυμος εἰς ὁδὸν κυναγίᾳ .
ΟΔ . καί , φίλη δέσποινα , πρὸς καιρὸν πονῶ ;
ΑΘ . ὡς ἔστιν ἀνδρὸς τοῦδε τἄργα ταῦτά σοι .
ΟΔ . καὶ πρὸς τί δυσλόγιστον ὧδʼ ᾖξεν χέρα ;
ΑΘ . χόλῳ βαρυνθεὶς τῶν Ἀχιλλείων ὅπλων .
ΟΔ . τί δῆτα ποίμναις τήνδʼ ἐπεμπίπτει βάσιν ;
ΑΘ . δοκῶν ἐν ὑμῖν χεῖρα χραίνεσθαι φόνῳ .
ΟΔ . καὶ τὸ βούλευμʼ ὡς ἐπʼ Ἀργείοις τόδʼ ἦν ;
ΑΘ . κἂν ἐξεπράξατʼ , εἰ κατημέλησʼ ἐγώ .
ΟΔ . ποίαισι τόλμαις ταῖσδε καὶ φρενῶν θράσει ;
ΑΘ . νύκτωρ ἐφʼ ὑμᾶς δόλιος ὁρμᾶται μόνος .
ΟΔ . καὶ παρέστη κἀπὶ τέρμʼ ἀφίκετο ;
ΑΘ . καὶ δὴ ʼπὶ δισσαῖς ἦν στρατηγίσιν πύλαις .
ΟΔ . καὶ πῶς ἐπέσχε χεῖρα μαιμῶσαν φόνου ;
ATHÉNA . [ 1 ] Toujours en chasse , fils de Laërte , toujours à quêter un moyen de surprendre tes ennemis ! Te voilà donc cette fois devant la baraque d ' Ajax , près de ses vaisseaux , au bout de vos lignes . Depuis un moment déjà je t ' observe : tu vas suivant sa piste , scrutant ses traces fraîches , afin de voir s ' il est chez lui ou non . On dirait qu ' un vrai flair de chien de Laconie te mène droit au but : oui , l ' homme est ; il rentre à l ' instant même , et la sueur dégoutte encore de son front , de ses bras d ' égorgeur . Tu n ' a donc plus à épier anxieusement ce que te cache cette porte ; tu as bien plutôt à me dire pourquoi tu prends pareille peine : je sais , moi , et je peux t ' instruire . [ 13 ]

ULYSSE .   [ 14 ] Ah ! voix d ' Athéna , voix de ma déesse aimée , comme , à l ' entendre , j ' en reconnais l ' appel , si loin que tu sois de mes yeux ! Et avidement mon cœur s ' en saisit . On dirait que pour lui , c ' est le clairon étrusque au pavillon d ' airain . Oui , cette fois encore , tu m ' as bien compris : mes pas sont qui tournent autour d ' un ennemi , Ajax , l ' homme au bouclier . C ' est lui , c ' est bien lui dont je suis la piste depuis un moment . Il a , cette nuit même , perpétré contre nous un forfait incroyable si du moins il en est bien l ' auteur ; car , au vrai , nous ne savons rien de certain : nous errons au hasard , et aussi bien est-ce pourquoi je me suis volontairement attelé a cette besogne . Nous venons de découvrir qu ' un bras d ' homme a détruit , massacré tout notre butin , y compris les gardiens des bêtes . Or cela , c ' est Ajax que chacun en accuse . Un guetteur justement l ' a vu qui bondissait tout seul , au milieu de la plaine , l ' épée teinte encore de sang frais . Il avertit , il précise . Je me jette aussitôt sur la piste de l ' homme . Quelques traces mes guident , mais d ' autres me déroutent : je ne puis savoir de qui elles sont . . . Tu arrives à propos ; c ' est ta main qui de tout temps , à l ' avenir comme autrefois , doit m ' indiquer la route à suivre .

ATHÉNA . [ 36 ] Je le sais , Ulysse ; un moment que je t ' ai rejoint , avec le seul souci de protéger ta chasse .

ULYSSE .  Alors dis-moi , chère patronne , si je travaille comme il faut .

ATHÉNA . N ' en doute pas , c ' est lui l ' auteur ce cet exploit .

ULYSSE . Et quel motif a déchainé cette violence insensée ?

ATHÉNA .  Le lourd dépit qu ' il vous garde du refus des armes d ' Achille .

ULYSSE . Mais pourquoi s ' être alors rué contre des bêtes ?

ATHÉNA . Il croyait qu ' il trempait ses mains dans votre sang .

ULYSSE . Alors , vraiment , son plan visait les Argiens ?

ATHÉNA . Et il l ' eût achevé , si je n ' avais veillé .

ULYSSE . Quel coup d ' audace était-ce ? d ' lui venait telle assurance ?

ATHÉNA . Seul , dans la nuit , en traître , il menait son attaque .

ULYSSE . A-t-il atteint son but et poussé jusqu ' au bout ?

( 185 ) 47% GRC
( 209 ) 53% GRC - FRA

( 377 ) 54% GRC - FRA
( 317 ) 46% FRA

Ajax

Jocelin Pitteloud /
  • Created on 2021-11-03 13:53:30
  • Modified on 2021-11-03 13:55:08
  • Aligned by Jocelin Pitteloud
Ἑλληνική Transliterate
français
ΤΕΥΚΡΟΣ
ἰώ μοί μοι .
ΧΟΡΟΣ
σίγησον · αὐδὴν γὰρ δοκῶ Τεύκρου κλύειν
βοῶντος ἄτης τῆσδʼ ἐπίσκοπον μέλος .
ΤΕΥΚΡΟΣ
φίλτατʼ Αἴας , ξύναιμον ὄμμʼ ἐμοί ,
ἆρʼ ἠμπόληκας ὥσπερ φάτις κρατεῖ ;
ΧΟΡΟΣ
ὄλωλεν ἁνήρ , Τεῦκρε , τοῦτʼ ἐπίστασο .
ΤΕΥΚΡΟΣ
ὤμοι βαρείας ἆρα τῆς ἐμῆς τύχης .
ΧΟΡΟΣ
ὡς ὧδʼ ἐχόντων—
ΤΕΥΚΡΟΣ
τάλας ἐγώ , τάλας .
ΧΟΡΟΣ
πάρα στενάζειν .
ΤΕΥΚΡΟΣ
περισπερχὲς πάθος .
ΧΟΡΟΣ
ἄγαν γε , Τεῦκρε .
ΤΕΥΚΡΟΣ
φεῦ τάλας . τί γὰρ τέκνον
τὸ τοῦδε , ποῦ μοι γῆς κυρεῖ τῆς Τρῳάδος ;
ΧΟΡΟΣ
μόνος παρὰ σκηναῖσιν .
ΤΕΥΚΡΟΣ
οὐχ ὅσον τάχος
δῆτʼ αὐτὸν ἄξεις δεῦρο , μή τις ὡς κενῆς
σκύμνον λεαίνης δυσμενῶν ἀναρπάσῃ ;
ἴθʼ , ἐγκόνει , σύγκαμνε . τοῖς θανοῦσί τοι
φιλοῦσι πάντες κειμένοις ἐπεγγελᾶν .
ΧΟΡΟΣ
καὶ μὴν ἔτι ζῶν , Τεῦκρε , τοῦδέ σοι μέλειν
ἐφίεθʼ ἁνὴρ κεῖνος , ὥσπερ οὖν μέλει .
ΤΕΥΚΡΟΣ
τῶν ἁπάντων δὴ θεαμάτων ἐμοὶ
ἄλγιστον ὧν προσεῖδον ὀφθαλμοῖς ἐγώ ,
ὁδός θʼ ὁδῶν πασῶν ἀνιάσασα δὴ
μάλιστα τοὐμὸν σπλάγχνον , ἣν δὴ νῦν ἔβην ,
φίλτατʼ Αἴας , τὸν σὸν ὡς ἐπῃσθόμην
μόρον διώκων κἀξιχνοσκοπούμενος .
ὀξεῖα γάρ σου βάξις ὡς θεοῦ τινος
διῆλθʼ Ἀχαιοὺς πάντας ὡς οἴχῃ θανών .
ἁγὼ κλυὼν δύστηνος ἐκποδὼν μὲν ὢν
ὑπεστέναζον , νῦν δʼ ὁρῶν ἀπόλλυμαι .
οἴμοι .
ἴθʼ , ἐκκάλυψον , ὡς ἴδω τὸ πᾶν κακόν .
δυσθέατον ὄμμα καὶ τόλμης πικρᾶς ,
ὅσας ἀνίας μοι κατασπείρας φθίνεις .
ποῖ γὰρ μολεῖν μοι δυνατόν , εἰς ποίους βροτούς ,
τοῖς σοῖς ἀρήξαντʼ ἐν πόνοισι μηδαμοῦ ;
πού με Τελαμών , σὸς πατὴρ ἐμός θʼ ἅμα ,
δέξαιτʼ ἂν εὐπρόσωπος ἵλεώς τʼ ἰδὼν
χωροῦντʼ ἄνευ σοῦ . πῶς γὰρ οὔχ ; ὅτῳ πάρα
μηδʼ εὐτυχοῦντι μηδὲν ἥδιον γελᾶν .
οὗτος τί κρύψει ; ποῖον οὐκ ἐρεῖ κακὸν
τὸν ἐκ δορὸς γεγῶτα πολεμίου νόθον ,
τὸν δειλίᾳ προδόντα καὶ κακανδρίᾳ
σέ , φίλτατʼ Αἴας , δόλοισιν ,